Tuesday, June 30, 2009

چاپ عصر - صد و سی‌وهشت

sylvanwye / flickr

13 comments:

sa'adat said...

baraye man zibatariin bakhshe weblogetoon AKHARIIN GHATARE SHAB bood ...omid ke dobare aan ghatar az in istgah gozar konad ...

Tesla said...

manam azatoon khahesh mikonam bakhshe akharin ghatare shab ro baz ham edame bedin :) vaghean behesh aadat karde boodam ! :)

Anonymous said...

آقاي اولد فشن عزيز، به نظرم تازگي ها خيلي خسته ايد. خب استراحت كنيد. من از شما انتظار هر روز يك پست ندارم. از شما انتظار ندارم همون اولد فشن گذشته ها باشيد. من آقاي اولد فشن رو قبلا بيشتر دوست داشتم.

Anonymous said...

اشتباه:از شما انتظار دارم همون اولد فشن قبلي باشيد.

مینروا said...

silent
علی الحساب که همه مان حناق گرفته ایم .

زهرا said...

چقدر دوست دارم الآن در موقعيت اين پسر باشم.خواب هم نبينم.فقط خواب باشم

Anonymous said...

از بالاترین (منبع http://chebaayadkard.blogspot.com/2009/06/18_30.html) (برنامه سراسری ۱۸ تیر، خیلی‌ مهم):

دوستان گرامی

موسوی و افراد دیگری که گوشتشون مستقیما زیر دندون خامنه ای است نمی تونند در مورد 18 تیر حرفی بزنند یا هماهنگی بکنند. خودمون بین هم باید هماهنگ بشیم و بیش از همه این بار روی دوش شما دوستانی هست که نفوذ بیشتری دارد حرفهاتون.

دو نکته هست

یکی اینکه همین الان باید در مورد 18 تیر حرف بزنیم. هدف که این نیست که دور روز قبل یک برنامه ای اعلام بشه و مردم رو بکشونیم تو خیابون و زخمی و کتک خورده بدهند. هدف اینه که رژیم امروز بفهمه این بلوا تمومی نداره اگر کوتاه نیاد. لذا خیلی مهمه که از امروز در مورد یک برنامه خیلی توفانی مثل بهمنی که رو سرشون خراب میشه اگر کوتاه نیان و به حرف مردم توجه نکنند صحبت کنیم.

دوم اینکه متاسفانه جو هیجانی و عطشی که برای خبرهای تازه وجود داره اجازه نمیده روی برنامه های بلند مدت تر تمرکز بشه. پیشنهاد برای برنامه 18 تیر راهپیمایی در چند منطقه تهرانه به صورت همزمانه که امکان تمرکز بسیج وجود نداشته باشه و حضور در راهمپیمایی هم با توجه به مختل شدن امکانات حمل و نقل و ترافیک در روز راهپیمایی برای مردم اسون باشه.

اگر 18 تیر مجبور به حکومت نظامی نشند ما باختیم. بهترن گزینه اعلام رسمی ترسیدن اینها و حکومت نظامی است. هم هزینه مردمی اش پایینه و هم قدرت در هم کوبیدن قداستشون. هدف ما باید به سمتی باشه که امروز با ارائه برنامه هایی که غیر قابل پیش گیری باشند مجبورشون کنیم اعلام حکومت نظامی کنند. لکه ننگ کامل میشه و رنگ حرکت از بحث بر سر تقلب مستقیما به سمت آقای خامنه ای منتقل میشه.

یک نقشه کامل گوگل برای راهمپیایی در چند منطقه تهران با ذکر محلهای دسترسی اماده کردیم در این ادرس

http://chebaayadkard.blogspot.com/2009/06/18.html

متاسفانه اون وبلاگ تازه تاسیسه و برد کافی نداره. به کمک شما و دوستان مثل شما که نفوذ بیشتری دارند خیلی نیاز هست برای اینجاد هماهنگی بین مردم.

پیشنهاد من اینه که همه وبلاگ نویسهایی که نفوذ کافی در فضای وب دارید همزمان برنامه 18 تیر رو به صورت پیشنهاد مشترک یا پیشنهاد یک شهروند که شما پسندید اعلام کنید.

مسیر های برنامه رو من با دقت تنظیم کردم که امکان فرار از کوچه های زیاد برای مردم فراهم باشه و منطقه نسبتا مسکونی باشه و امکان فیلم برداری از خونه ها میسر باشه. بعلاوه استفاده از گاز اشک اور هم در مناطق بیشتر مسکونی سخت تره.

برای روز برنامه پیشنهاد سبز کردن کف خیابونها با رنگ سبز هست. اینطوری لازم نیست مردم زیاد در یک میدان بمونند و قبل از متفرق شدن می تونند کل میدون را مارک کنند.


امیدوارم درنگ نکنید. فضای وب به هدایت شما ها نیاز داره. وقت تنگه. اگر این فضا بخوابه دیگه برگردوندنش خیلی سخته. صدای شما خیلی مهمه و به مردم برای توجهی که بهتون میشه مدیونید.

--پی نوشت:

پیشنهاد: میشه همین برنامه رو همزمان در شهر‌های دیگه پیاده کرد. مخصوصا شهر‌های بزرگ که دانشگاه‌های بزرگ هم دارند.برنامه ریزی با دوستان ساکن اون شهر‌ها خواهد بود.

پیشنهاد بعدی این هست که هر کس میتونه از دوستانی که در شهر‌های دیگه داره دعوت کنه که ۱۸ تیر به تهران بیان. یک شب مهمون شما دوست دعوت کننده باشن تا هم همدیگرو ببینین هم برای آزادی کشورمون کمکی‌ کرده باشین.

دوستانی که وبلاگ دارند این مطلب رو به صورت یک پست رو وبلاگ شون بگذرند تا بتونیم تا اون روز هماهنگی لازم رو انجام بدیم.

ميترا نهچيري said...

فکر کنم منصفانه است اگر فکر کنیم هیج کدام ما همون آدم بیست روز پیش نیستیم. همه خسته ایم. گر چه موقع خواب نیست ، ولی همه به یک خواب درست و حسابی احتیاج داریم .اما یک خرده هم به این فکر کنیم این آپ دیت کرده وبلاگ ، شاید راهی است برای اینکه " وبلاگ صاحاب" یک کم احساس آرامش کنه.شاید این وبلاگ را " فقط" برای خوشحال کردن ما درست نکرده. با عرض معذرت از آقای آمک چی که فضولی کردم و به جاش جواب دادم.

Anonymous said...

اون سرمای پشت پنجره را به خوبی دارم لمس می کنم. کاش جای اون پسر بودم. چه آسوده و راحت

Anonymous said...

آقای اولدفشن عزیز, برای لذت مزه مزه کردن آخرین قطار شب را در این روزها که به شدت هممون بهش نیاز داریم, ازمون نگیرید. نبودن هرگز به تلخی از دست دادن یک بودن نیست

اولدفشن said...

خب، من واقعا ً تصور نمی‌كردم كه اين عكس ساده، نتيجه‌گيری‌های سياسی در پی داشته باشد. نظر سياسی من، كمی مفصل‌تر و كمی پيچيده‌تر از آن است كه فقط با يك عكس قابل بيان باشد. بنابراين، حالا كه نمی‌توانم مانع برداشت‌های ديگران شوم، دست‌كم انتظار دارم كه اين عكس چندان بيش از يك عكس تصور نشود و معناهايی بر دوشش گذاشته نشود كه توان حمل آن را ندارد

فرزانه said...

وای آنقدر این آدم ( حتی با اون موهای فشن!) غرق لذت خوابه و لحاف رو تا روی چونه اش کشیده که آدم دوست داره یه جایی هم برای اون همونجاها پیدا بشه و بخوابه!
خوابهای خوب ببینی(منم امشب اینجوری می خوابم)

اولدفشن said...

همه اين كامنت‌ها به جای خود، اما نمی‌دانم چرا كسی به عينك بامزه اين آقا، كه در خواب هم بر چشم دارد، اشاره نمی‌كند. اين نخستين چيزی بود كه خود من در اين عكس ديدم

 
Free counter and web stats